కతల గంప – స వెం రమేశ్

నేను పరిగెత్తి తెరువులోకి పొయినాను. ఒక అవ్వ పెద్దగంపను తలమీద
మోస్తా “కతలమ్మా కతలూ…” అని అరస్తా వస్తుండాది. నేను గబ గబ ఆ
అవ్వకు ఎదురుపోయినాను. నన్ను చూసి నిలిసి “అబయా, కతలు కావాల్నా.
మంచి మంచి క్తలుండాయి. అరవళ్ళిసూరవళ్ళి కత, నల్లతంగ కత,
కాంతరాజు కత, కాత్తవరాయని కత, కమ్మపణితి కత, ఈడిగసత్తెమ్మ కత,
కాటమరాజు కత, మదురవీరుడి కత, మాచాలమ్మ కత, రేణిగుంట రామిరెడ్డి
కత… ఇంకా చానా చానా కతలుండాయి. అరపడి వడ్లకు ఒక కత, పడి
తైదులకు ఒక కత. కావాలంటే అవ్వనడిగి వడ్లో తైదులో తేపో కొడుకా”
అనింది ఆ అవ్వ.